SİSTEMATİK GÜZEL

-

Bana güzeli tanımlar mısınız?

Televizyon ekranlarında gördüğümüz ve ultra muhteşem bir yaşam süren; güzel- yakışıklı, kusursuz kadınlar ve erkekler neden bu kadar çok bize benimsetilmeye çalışılıyor. Bunu hiç düşündünüz mü? 

Güzel ve ya yakışıklı kavramlarının aslında farkında olmadan içinde bulunduğumuz sistem tarafından oluşturulduğunun farkında mıyız? Neydi güzel ve ya çirkin? Çirkin neydi mesela, kime göre çirkin? Önceleri çirkin kavramı kişiden kişiye göre değişiyordu. O zamanlar öznel kavramı vardı. Ama artık öznellik kavramının kaldığından şüphe duyuyorum.

Yaşadığımız dünya topluluğu kendi güzel ve çirkin kavramlarını oluşturdu ve herkese kendi kavramlarını benimsetti. Mesela lüks bir hayat süren, yaptığı her şey kusursuz olan bir kadın bizim için çok güzel görünmeye başladı. Çünkü bu insan kusursuz; saçıyla, makyajıyla, harcamalarıyla, eviyle, arabasıyla... Aslında burada kadın değil içinde bulunduğu lüks kavramı bizim için güzel geliyor. Çünkü lüks ile güzeli aynı görmeye başladık. Toplumda bir tabir vardır ya, "Paran varsa güzel de olursun." diye. İşte bu tabir buradan geliyor. Haksız da sayılmayız şimdi(!) 

Peki neden böyle düşünüyoruz? Neden lüks ve güzeli aynı kavramda düşünmeye başlıyoruz? Hadi size ipucu vereyim; dünya üzerindeki açlık sınırını biliyor muyuz? 

Şu an dünya üzerinde 690 milyon insan açlıkla mücadele ediyor. 690 milyon insan... Bu sayı, siz bu yazıyı okurken bir milyon artış göstermiş olabilir. Bu sizi düşündürdü öyle değil mi? Peki bu durum o çok istediğiniz ayakkabıyı ya da elbiseyi almanız konusunda da sizi düşündürdü mü? Açık konuşacağım beni düşündürmedi. Çünkü içinde bulunduğumuz sistemin küçük birer kurbanı olmuş durumdayız. Her gün piyasaya çıkarılan ve sırf bir takım ünlü isimler onu almış ve beğenmiş ve ısrarla öneriyor diye deli gibi almak istediğimiz yığınla ihtiyaç fazlası ürün var. Üstelik ihtiyacı da geçtim önceden çirkin olarak adlandırabileceğimiz kumaşlar- desenler- modellere şu an deli gibi para saçıyoruz çünkü moda bunu gerektiriyor. Çünkü sistem benim harcamamla ayakta duruyor. 

Yoksulluk kavramı da kişiden kişiye değişmeye başladı. En basitinden sokak röportajlarında yapılan konuşmaları hep görürüz. Hani bir amca vardı "Sarı Mikrofon" da konuşuyordu. Yaşlı adam; "Bu ülkede fakir yok ki. Ben fakirim diyen adamın elinde sıfır model  ayfon (Iphane) telefon var." diyor ve ekran karşısında izleyen biz de gülüyorduk bu duruma. Aslında o yaşlı amca bu yazıda uzun uzun anlatmak istediğim şeyi mizahla anlatmıştı 10 saniye içinde. 

Velhasıl kelam benzemeye ve ya benzetilmeye çalıştığımız bu dev kapitalist- faşist sistem karşısında bizim rolümüz ne? Senin rolün ne? Sistem kurbanı mısın yoksa sistemi geride bırakıp dik bir şekilde kendi yolunda kendi gerçeklerinde ilerleyen misin? Peki sistemi geride bıraktığına, sistem karşısında dik durduğuna emin misin?

O halde size tekrar soruyorum, "Bana güzeli tanımlar mısınız.."


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

DERİNLERDE BİR YERDE

-
Resim
Size de olur mu? Mutlu olduğunuz ve ya sosyal olduğunuz bir ortamda modunuzu düşüren, yüzünüzü asan bir takım düşünceler gelir mi aklınıza? Arkanıza dönmenize neden olacak düşünceler... Geçmişe, hatırlamak istemeyeceğiniz anılarınıza gider mi aklınız birden bire?  Belki de bunu bilerek yapıyoruzdur. Yani, o anıları unutmak istiyoruz ama bir yandan da istemiyoruzdur. Ben unutamıyorum mesela ya da dediğim gibi belki de unutmak istemiyorumdur. Hayatımın bir parçası oldular ve bir şekilde kabullendim o anılarımı. Bazen durduk yere ben hatırlamaya çalışırım geçmişimi. Sonra istemsizce mutlu olurum. İnsan kötü anılarını hatırlayınca mutlu olur mu diye sormayın. Ben oluyorum. Bir şekilde oluyorum işte.. Belki de bazılarının aksine onları kabulleniyorum. Artık gerçek bir parçam olarak görüyorum onları. Beni ben yapan, şimdiki Esra'yı oluşturan anılar hepsi benim için. İyi ve ya kötü sonuçta içinde ben vardım dimi. Siz nasıl karşılıyorsunuz anılarınızı? İyi anılar muhakkak mutluluk veriyord...
Devamı

YAĞMUR

-
Resim
Cama bir damla daha düştü. Şiddetle cama çarptı ve süzüle süzüle camdan aşağı kaydı. Ardından bir damla daha düştü ve aynı hareketi birden fazla damla tekrarladı. Kimisi cama düşen ilk yağmur damlasının çizdiği yoldan süzüldü kimisi ise yeni bir yol çizerek camdan aşağı kaymıştı.  Dışarda yağmur yağmaya başlamıştı. Geleli henüz bir saat bile olmamıştı ki yağmur yağmıştı. Bu bir uğursuzluk muydu? Büyükannesi olsa muhtemelen "Hoş geldin, geldiğin şehre bereket getirdin." derdi. Çünkü yağmur da bereketti ve o gelir gelmez yağmıştı. Ama annesi olsa uğursuzluk getirdin derdi. Senin gelmenle zaten bozuk olan yollar daha da bozuldu, etraf çamur içinde kaldı derdi.  Annesini düşündü, her şeye ne kadar da kötü taraftan bakmayı severdi ama. Kendi için olumsuz olan her şey herkes için olumsuzmuş gözüyle bakardı. Annesi bazen bezdirirdi onu. Anne olmak bunu gerektiriyordu belki de, en azından popüler anne olmak bunu gerektirebilirdi. Çocuğunu, her şeyden fazla düşünme konusunda herkesten...
Devamı